انکراژ

انکر المان پیش تنیده ای‌ است که در خاک اجرا می‌‌گردد و نیروی کششی مشخصی‌ را توسط رشته‌های استرند و یا میلگرد فولادی  در ناحیه باند خود به توده خاک و در خارج از گوه لغزش منتقل می‌‌نماید. تفاوت استفاده از انکر با میخکوبی در خاک در این است که در انکر قبل از هر گونه حرکت توده، نیروی پیش تنیدگی بزرگی وجود دارد که باعث کاهش تغییر شکل می گردد ولی در میخکوبی نیروی پیش تنیدگی بزرگی به المان نیل اعمال نمی‌شود و حرکت توده خاک موجب ایجاد نیرو در دیوار می گردد لذا در مواردی که کنترل تغییر شکل اهمیت زیادی دارد استفاده از انکر جهت پایدارسازی توصیه می گردد. انکرها عموماً جهت پایدارسازی شیب ها، کنترل لغزش‌ها و ممانعت از ایجاد لغزش‌های بیشتر استفاده می‌‌گردند. لیکن کاربردهای دیگری مانند مقابله با بلند شدگی (Uplift) سازه های مستغرق را نیز دارا می باشد.

نیلینگ

نیلینگ یا میخکوبی روشی‌ است که در آن‌ خاک به صورت درجا و با قرار گیری المان‌های مقاوم فلزی تسلیح می‌‌گردد. از آنجاییکه میخ ها پیش کشیده نمی شوند به آنها المان های مقاوم گفته می شود. وقتی ترانشه تمایل به حرکت به سمت جلو دارد میخ ها با عملکرد کششی وارد عمل می شوند. میخکوبی عموماً در پایدارسازی شیب ها، دیوار‌های حائل و همچنین در گود برداری‌ها استفاده می گردد.

روش ترکیبی انکراژ، نیلینگ و شمع

روش ترکیبی‌ استفاده از روش انکراژ، نیلینگ با شمع‌های فلزی یا بتنی‌ عموماً جهت پایدارسازی دیوار‌های گودهای با عمق زیاد و حساسیت تغییر شکلی بالا استفاده می‌‌گردد. در این روش پایدارسازی، ستون‌های فلزی و یا شمع ‌های بتنی‌ در فواصل مشخصی‌ پیرامون گود اجرا گردیده و سپس المان ‌های انکر یا نیل همزمان با خاکبرداری و به صورت مرحله ای‌ از بالا به پایین نصب می‌‌گردند. استفاده از این روش در کنترل هرچه بیشتر تغییرشکل های ناشی از گودبرداری و برای عبور از لایه های سست و حفرات احتمالی موجود،کاربرد موثری دارد.

پایدارسازی خاک با استفاده از ژئوسنتتیک

 یکی‌ از روش‌های تسلیح خاک استفاده از ژئو سنتتیک‌ها شامل ژئوگرید ها  و ژئوتکستایل ‌ها در خاک می‌‌باشد. ژئوسنتتیک‌ها با عملکرد کششی خود موجب پایدارسازی ساختار خاک می‌‌گردند. ژئوسنتتیک‌ها عموما در کوله پل ها، پایدارسازی شیب‌ها و همچنین در نگهداری خاک پشت دیوار‌های حائل و رمپ پل ها استفاده می‌‌گردند.

دیوار دیافراگمی

دیوار دیافراگمی دیوار مسلح بتنی است که به صورت درجا اجرا می گردد. دیوار دیافراگمی مشکلات گودبرداری های عمیق در حضور سطح آب زیر زمینی بالا و خاک ریزدانه و پایداری فونداسیون سازه در مجاورت گود را کاهش می دهد. دیوار دیافراگمی به کمک یک ترانشه با ضخامت کم در خاک حفاری می گردد و پایداری ترانشه ایجاد شده به صورت موقت توسط دوغاب بنتونیت حفظ می گردد تا بتن به کمک لوله ترمی جایگزین شود. ضخامت این نوع دیوارها به طور معمول بین 500 تا 1500 میلیمتر متغیر است و بسته به تجهیزات حفاری تا عمق 50 متر نیز قابل اجرا می باشد.                                                                                                                                                  

سپر کوبی

دیوار های سپری روش مناسبی برای مقابله با فشار جانبی آب یا خاک می باشد. سپری ها با کوبش مقاطع پیش ساخته فلزی یا بتنی در خاک اجرا می گردند. در برخی انواع خاک می توان از ارتعاش جهت رانش سپری به داخل خاک به جای کوبش استفاده نمود. دیوار سپری با اتصال مقاطع سپری ها به یکدیگر به صورت متوالی اجرا می گردد. دیوارهای سپری مقاومت سازه ای را  با تجهیز مقاومت مقطع خود تامین می کنند. اگر چه دیوارهای سپری بتن مسلح در گود برداری های عمیق با موفقیت اجرا شده است، به طور متداول دیوارهای سپری فلزی برای این منظور استفاده می گردد.